कान-नाक-घसा तज्ज्ञ (ENT)

तीव्र आणि जुनाट सायनुसायटिसवर आम्ही नेमकी औषधे, सलाइन नाक-धुलाई आणि ॲलर्जी नियंत्रण यांनी उपचार करतो. शस्त्रक्रियेची चर्चा करण्यापूर्वी नेझल एंडोस्कोपीने रचनात्मक कारणे — वाकडा पडदा (Deviated Septum) किंवा पॉलिप्स (Polyps) — तपासली जातात.

हळूहळू कमी होणारे ऐकणे लक्षातच येत नाही — आणि ते लवकर पकडणे महत्त्वाचे असते. चाचणी वेदनारहित असते, आमच्या क्लिनिकमधील ऑडिओलॉजिस्टकडे (Audiologist) तासाभराच्या आत होते आणि शेवटी निकालांचे स्पष्ट स्पष्टीकरण मिळते — साध्या मेणसफाईपासून श्रवणयंत्राच्या पर्यायांपर्यंत.

बहुतेक वेळा औषधे आणि योग्य काळजीने त्रास शमतो. टॉन्सिल काढण्याची शस्त्रक्रिया (Tonsillectomy) केवळ खरोखर वारंवार होणाऱ्या किंवा श्वास-गिळण्यात अडथळा आणणाऱ्या केसेसमध्येच, प्रमाणित आंतरराष्ट्रीय निकषांनुसार सुचवली जाते — सरसकट नाही.

बहुतेक चक्कर आतल्या कानाशी संबंधित आणि चांगल्या प्रकारे बरी होणारी असते — BPPV अनेकदा क्लिनिकमध्येच केलेल्या एका एप्ले (Epley) रिपोझिशनिंग मॅन्युव्हरने थांबते. मिनिएर्स आजार आणि व्हेस्टिब्युलर मायग्रेनवरही उपचार होतात — तोल तपासणी इथेच उपलब्ध आहे.

पॉलिप्स कर्करोगाचे नसतात, पण हट्टी असतात. आम्ही ते आकसवण्यासाठी औषधोपचार करतो आणि श्वासात अडथळा आणत असतील तेव्हा एंडोस्कोपीने काढतो — आणि ते पुन्हा होऊ नयेत म्हणून मुळाशी असलेल्या ॲलर्जीवरही उपचार करतो.

मोठ्याने घोरणे आणि दिवसा झापड येणे याची तपासणी व्हायलाच हवी; उपचार न केलेला ॲप्निया हृदयावर ताण आणतो आणि बीपी वाढवतो. उपचार तीव्रतेनुसार ठरतात — वजन आणि झोपण्याच्या स्थितीपासून CPAP आणि श्वासमार्गाच्या प्रक्रियांपर्यंत.

कान दुखणे किंवा वाहणे यासाठी तपासणी हवी — मनानेच आणलेले औषध-दुकानातले थेंब नकोत; पडद्याला छिद्र असताना काही थेंब धोकादायक ठरतात. आम्ही एंडोस्कोपिक दृश्यात उपचार करतो आणि आपली श्रवणशक्ती जपण्यासाठी जखम भरून येईपर्यंत लक्ष ठेवतो.

दोन आठवड्यांहून अधिक टिकणारा घोगरेपणा नेहमीच तपासून घ्यावा. लॅरिंगोस्कोपीने (Laryngoscopy) स्वरयंत्राच्या पट्ट्या थेट पाहता येतात; उपचारांत औषधे, आवाजाची निगा आणि आमच्या क्लिनिकमधील स्पीच थेरपिस्टकडे संदर्भ यांचा समावेश असतो.